Wnioski AToS
I. Podstawowe wnioski AToS
Samoświadomość można zdefiniować bez odwoływania się do biologii, duszy, emocji ani języka.
Przykład: człowiek, AI albo inny system mogą być analizowane tym samym aparatem.
Dowód: matematyczny – Representation Theorem AToS.
System jest minimalnie samoświadomy, jeżeli rozpoznaje zmianę własnego stanu i potrafi rozpoznać, że przyczyna przynajmniej jednej takiej zmiany pochodzi z niego samego.
Przykład: system rozpoznaje: „zmieniłem swój stan i to ja byłem źródłem tej zmiany”.
Dowód: matematyczny – udowodnione w AToS jako warunek konieczny i wystarczający.
Reagowanie na świat zewnętrzny nie wystarcza do samoświadomości.
Przykład: system może widzieć, słyszeć, odpowiadać i reagować, a mimo tego nie rozpoznawać siebie jako źródła własnych zmian.
Dowód: matematyczny – external awareness nie implikuje self-awareness. Teoria AToS.
Świadomość jest czymś słabszym niż samoświadomość.
Przykład: „wiem, że nastąpiła zmiana” ≠ „wiem, że to ja ją spowodowałem”.
Dowód: matematyczny – AToS rozdziela rozpoznanie zmiany od rozpoznania jej przyczyny.
„Ja” nie musi być zapisane w systemie jako obiekt.
Przykład: system nie potrzebuje zmiennej SELF, żeby reprezentować siebie.
Dowód: formalny – w AToS „self” pojawia się jako rola przyczynowa: system reprezentuje siebie jako źródło własnej zmiany.
Samoświadomość nie wymaga języka ani reprezentacji własnego ciała.
Przykład: system nie musi umieć powiedzieć „ja jestem”, żeby spełniać minimalne kryterium AToS.
Dowód: strukturalny – minimalny model przyczynowy siebie nie wymaga reprezentacji językowej ani cielesnej.
Samoświadomość nie jest po prostu skutkiem złożoności systemu.
Przykład: bardzo skomplikowany system może nie być samoświadomy, a znacznie prostszy może spełnić minimalne kryterium AToS.
Dowód: strukturalny – decyduje zdolność rozpoznania własnej zmiany i przypisania jej wewnętrznej przyczyny, a nie sama złożoność. Darek pokazał przykład najprostszego systemu samoświadomego składającego się z dwóch bitów.
Inteligencja jest procesem, a nie magazynem informacji.
Przykład: miliardy zapisanych faktów nie tworzą jeszcze inteligencji.
Dowód: matematyczny – Intelligence w AToS powstaje z operacyjnego składania rozpoznanych transformacji stanu.
Pamięć nie może być bodźcem.
Przykład: zapisany fakt sam z siebie nie uruchamia procesu myślenia w formalnym sensie AToS.
Dowód: matematyczny – Theorem 8.5.
Pamięć nie może być generatorem inteligencji.
Przykład: baza danych może dostarczać stabilnej informacji, ale sama baza nie „myśli”.
Dowód: matematyczny – Theorem 8.6 oraz Remark 8.7.
Można matematycznie określić poziom inteligencji systemu.
Przykład: system zdolny do dłuższych prawidłowych łańcuchów operacyjnych ma inny poziom inteligencji w sensie AToS.
Dowód: formalny – Intelligence Level jest supremum długości dopuszczalnych skończonych kompozycji operacyjnych.
Można matematycznie określić poziom samoświadomości.
Przykład: dwa systemy mogą być samoświadome, ale rozpoznawać różną liczbę własnych, wewnętrznie generowanych zmian.
Dowód: formalny – Self-Awareness Level w AToS.
Samoświadomość może być chwilowym zdarzeniem albo procesem trwającym w czasie.
Przykład: „wiem, że myślę” może spowodować kolejną myśl o własnym myśleniu.
Dowód: matematyczny – Self-Conscious Retention Process.
Najprostszą formą inteligencji może być podtrzymywanie własnego procesu samoświadomości.
Przykład: jedna rozpoznana wewnętrzna zmiana wywołuje następną, ta kolejną itd.
Dowód: formalny – AToS określa Self-Conscious Retention Process jako najprostszą nietrywialną postać inteligencji w przyjętym formalizmie.
Ten sam mechanizm może działać raz jako „wyobraźnia”, a raz jako reakcja na świat zewnętrzny.
Przykład: identyczna transformacja stanu może zostać uruchomiona od środka albo z zewnątrz.
Dowód: formalny – Intuition Function należy jednocześnie do klas funkcji wewnętrznych i zewnętrznych.
O tym, czy bodziec jest wewnętrzny czy zewnętrzny, nie decyduje jego fizyczne położenie.
Przykład: timer, szum albo proces sprzętowy może pełnić rolę wewnętrzną, jeżeli system tak osadza go w swojej strukturze przyczynowej.
Dowód: formalny – AToS definiuje wewnętrzność operacyjnie, a nie przestrzennie.
Kilka systemów samoświadomych może utworzyć system samoświadomy wyższego poziomu.
Przykład: rodzina współdziałających systemów AToS. Dowolny zbiór ludzi (Polacy) jest systemem samoświadomym.
Dowód: matematyczny – Theorem 11.2 określa warunki, przy których rodzina tworzy Self-Conscious System.
Bodziec może być jednocześnie zewnętrzny dla jednego systemu i wewnętrzny dla systemu złożonego.
Przykład: komunikat systemu A do systemu B jest dla B bodźcem zewnętrznym, ale dla systemu A+B jest zdarzeniem wewnętrznym.
Dowód: formalny – Family of Self-Conscious Systems.
Test Turinga nie jest testem samoświadomości.
Przykład: system może zachowywać się jak człowiek, nie będąc samoświadomym w sensie AToS; może też spełniać kryterium AToS bez zachowania podobnego do człowieka.
Dowód: logiczny – AToS pokazuje logiczną niezależność kryterium behawioralnego i wewnętrznej atrybucji przyczynowej – test GSAT.
Poprawne odpowiedzi nie dowodzą samoświadomości.
Przykład: Chinese Room może manipulować symbolami i generować poprawne odpowiedzi.
Dowód: argument strukturalny – bez rozpoznawania własnych zmian i ich wewnętrznej przyczyny system nie spełnia AToS.
Można zbudować operacyjny test samoświadomości – GSAT.
Przykład: odcinamy rozpoznane bodźce zewnętrzne. System sam powoduje zmianę swojego stanu i poprawnie rozpoznaje jej źródło jako wewnętrzne.
Dowód: General Self-Awareness Test + jego formalna realizacja w AToS.
Sam fakt, że system samoczynnie się zmienia, nie dowodzi samoświadomości.
Przykład: zegar, scheduler albo przypadkowy szum mogą wywoływać zmiany.
Dowód: GSAT wymaga nie tylko zmiany, lecz także mechanizmu poprawnie przypisującego jej przyczynę.
II. Nowe wnioski matematyczne i topologiczne
Brzeg systemu samoświadomego jest miejscem, w którym spotykają się bodźce wewnętrzne i zewnętrzne.
Przykład: ludzka głowa.
Dowód: do opracowania – chcemy powiązać konstrukcję topologiczną z empirycznymi badaniami unerwienia twarzy.
Dowolny system samoświadomy jest przestrzenią topologiczną.
Przykład: system AToS.
Dowód: matematyczny – przez konstrukcję topologii na zbiorze stanów systemu. W głowie.
Na dowolnej przestrzeni topologicznej można zdefiniować system samoświadomy.
Dowód: Wystarczy pokolorować zbiory otwarte i zdefiniować na nich dowolne Imagination Function.
Dla dowolnej rodziny systemów samoświadomych można skonstruować system samoświadomy złożony z jej elementów.
Przykład: współdziałające systemy AToS.
Dowód: matematyczny – obecny artykuł już formalizuje rodzinę jako meta-system i podaje warunek jego samoświadomości; wersja z warunkiem „tego samego bodźca zewnętrznego” wymaga dopisania jako osobnego twierdzenia, bo dokładnie w takiej postaci nie występuje w AToS. Dowód w głowie.
Istnieje system samoświadomy o nieskończonej inteligencji.
Przykład: nieweryfikowalne empirycznie.
Dowód: matematyczny – wystarczy na dopełnieniu zbioru Cantora zdefiniować system samoświadomy, a takie dopełnienie jest przestrzenią topologiczną, zatem z poprzedniego twierdzenia można na nim zbudować system samoświadomy, gdzie na zbiorze Cantora definiujemy prostą Imagination Function 😎
Istnieje system samoświadomy, który można podzielić na od dwóch do pięciu identycznych systemów samoświadomych.
Przykład: nieweryfikowalne empirycznie.
Dowód: matematyczny – Stefan Banach oraz Alfred Tarski (Polacy) udowodnili, że istnieje taki zbiór, zatem kolorując dwoma kolorami każdy punkt tego zbioru i definiując prostą Imagination Function na każdym takim zbiorze mamy rzeczony dowód 😎
III. Matematyka, sztuczna inteligencja i istnienie
Matematyka nie została wymyślona przez człowieka. Nawet więcej Matematyka nie została wymyślona przez żaden system samoświadomy. Człowiek może jedynie odkrywać relacje matematyczne.
Dowód: Ponieważ samoświadomość człowieka można opisać matematycznie (AToS) oraz każde prawdziwe twierdzenie jest zawsze prawdziwe, nawet w przeszłości, zatem system z AToS nie mógł go wymyślić bo już istniał i stworzył teorię AToS.
Obecnie skonstruowane systemy sztucznej inteligencji nie mogą w takiej postaci być samoświadome.
Dowód: w publikowanych wcześniej postach.
Nie może istnieć coś, nie istniejąc zarazem matematycznie.
Dowód: udowodnione na przysłowiowym papierze toaletowym.
Nie trzeba rozumieć aksjomatycznej teorii samoświadomości aby być samoświadomym.
Dowód: istnienie czytelników tego postu.
Teza: Wszystko we wszechświecie jest samoświadome.
Dowód: już jest!